
|
E-mail |
Print
Μου λέει λοιπόν ο φίλος μου ο Γιώργος πριν μερικές μέρες (πάνω από ένα πιάτο παϊδάκια):
Δηλαδή θες να μου πεις ότι εγώ που ήμουν νομοταγής, που πλήρωνα όλους τους λογαριασμούς μου, που έχω βάλει όλα μου τα λεφτά στην επιχείρηση μου και κοντεύω να τα χάσω, ότι πρέπει να πληρώσω και υποστηρίζεις ότι θα πρέπει να γίνουν διαγραφές χρεών σε ορισμένους άλλους, διότι δεν μπορούν να πληρώσουν;
Όχι δεν το δέχομαι, τι ηθικό δίδαγμα δίνουμε στα παιδιά και στην κοινωνία όταν ο νομοταγής πολίτης τα χάνει όλα και αυτός που δεν έβαλε δικά του λεφτά αλλά πήρε ένα δάνειο από την τράπεζα του τα χαρίζεις;
Ας υποθέσουμε ότι δεν υπάρχει ασφάλιση αυτοκινήτου έναντι κλοπής. Η λογική λέει ότι όλοι θα φοβούνται να αφήσουν τα αυτοκίνητα τους ξεκλείδωτα.
Στην πραγματικότητα όμως υπάρχει ασφάλεια και όλοι σχεδόν την έχουν. Και παρά το γεγονός ότι το ρίσκο της κλοπής το έχει πλέον η ασφαλιστική εταιρεία, οι κάτοχοι αυτοκινήτων εξακολουθούν και κλειδώνουν τα οχήματά τους σαν να μην είχαν ασφάλεια, άσχετα αν γνωρίζουν ότι η ασφαλιστική θα πληρώσει το λογαριασμό αν τους κλαπεί.
Ο λόγος για αυτό είναι διότι οι ασφαλιστικές εταιρείες ουσιαστικά ασφαλίζουν μόνο το 100% του αυτοκινήτου μόνο τον πρώτο χρόνο (και παίζει και αυτό). Άρα ναι μεν μπορεί ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου να είναι ασφαλισμένος έναντι κλοπής, αλλά στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν βγαίνουν τα νούμερα να κάνεις κάτι παράνομο με σκοπό να βγάλεις ένα μικρό κέρδος.
Τώρα ας υποθέσουμε ότι βρίσκεις μια ασφαλιστική εταιρεία, που δέχεται να ασφαλίσει το αυτοκίνητο σου για ένα ποσό μεγαλύτερο από την αξία που το αγόρασες. Σε αυτή την περίπτωση θα είχες κίνητρο να διαπράξεις μια παράνομη πράξη με σκοπό να επωφεληθείς. Αλλά για χάρη της κουβέντας, δεν έχεις κακό σκοπό. Και συνεχίζεις και εσύ όπως όλος ο κόσμος να κλειδώνει την πόρτα του με σκοπό να μην σε κλέψουν. Επίσης έχεις και τον καλύτερο συναγερμό της αγοράς.
Τώρα ας υποθέσουμε ότι κάποιος σου κλέβει το αυτοκίνητο και πας στην ασφαλιστική εταιρεία να πληρωθείς.
Μπορεί η ασφαλιστική να επικαλεστεί ότι έκανε λάθος και σε ασφάλισε για περισσότερα χρήματα από ό,τι θα έπρεπε και άρα, εσύ είχες κίνητρο να αφήσεις το αυτοκίνητό σου να κλαπεί και άρα δεν σε πληρώνει;
Πριν από μερικούς μήνες έγραψα ένα άρθρο με τίτλο: “Το τοξικό δάνειο που αποδείχτηκε μεταμφιεσμένο δώρο”. Σε αυτό το άρθρο περιγράφω την ιστορία του φίλου του Χρήστου που αγόρασε ένα ακίνητο αξίας 250.000 ευρώ αλλά σήμερα, λόγω της κατάστασης, δεν έχει την δυνατότητα να συνεχίσει να το πληρώνει.
Όπως και στην περίπτωση της ασφαλιστικής εταιρείας, έτσι και η τράπεζα, έκανε το ίδιο ακριβώς λάθος.
Στην περίπτωση του φίλου μου, του έδωσε ένα δάνεια πολύ μεγαλύτερο από την αξία του σπιτιού του, ενώ δεν θα έπρεπε. Επίσης έκανε το άλλο μεγάλο λάθος να του δώσει το δάνειο αυτό χωρίς αυτός να βάλει τίποτα.
Αν η τράπεζα είχε κοστολογήσει το ενέχυρο πιο σωστά και αντί για 250.000 κοστολογούσε το ακίνητο για 210.000 και αν είχε ζητήσει προκαταβολή το 20% της πραγματικής του αξίας (με το συνολικό δάνειο να ήταν στα 168.000 αντί 250.000), τότε τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά και για τον φίλο μου τον Χρήστο και για την τράπεζα.
Διότι αντί για μια δόση 1.150 τον μήνα θα έδινε μόνο 800 τον μήνα. Επίσης, έχοντας ήδη καταβάλει το 20% της αξίας του ακινήτου, η αξία του σπιτιού θα ήταν μεγαλύτερη από την αξία του δανείου, άρα ο φίλος μου ο Χρήστος έχει κίνητρο να κάνει ό,τι είναι δυνατόν να συνεχίσει να πληρώνει, με σκοπό να μην του πάρει η τράπεζα το σπίτι... ενώ σήμερα δεν έχει κανένα τέτοιο κίνητρο.
Αν η τράπεζα είχε ακολουθήσει τους νόμους της αγοράς σχετικά με το πως θα έπρεπε να χορηγήσει αυτό δάνειο, δεν θα κινδύνευε σήμερα.
Το ερώτημα λοιπόν είναι, μπορεί η ασφαλιστική εταιρεία στο πιο πάνω παράδειγμα να επικαλεστεί τον ηθικό κίνδυνο για να μην πληρώσει;
Επίσης, μπορεί η τράπεζα να συνεχίσει να έχει απαίτηση να πληρώσει ο φίλος μου ο Χρήστος, ενώ διέπραξε κάθε λάθος στο πως χορηγούνται δάνεια, μεταξύ άλλων, το ότι το σπίτι δεν άξιζε το αρχικό δάνειο που του χορήγησε;
Ο δε φίλος μου ο Γιώργος φωνάζει φάουλ, διότι και αυτός έχει ένα στεγαστικό δάνειο, αλλά αυτός το πήρε σε πραγματικές τιμές και έδωσε το 20% προκαταβολή και το πληρώνει κανονικά.
Αλήθεια αγαπητέ αναγνώστη, τι λύση υπάρχει για όλες αυτές τις περιπτώσεις; Τις τσουβαλιάζουμε όλες σε ένα νόμο, ή, η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική;
Η απάντηση για μένα είναι ότι δεν υπάρχει ηθικός κίνδυνος στις εμπορικές συναλλαγές. Για μένα, είτε είσαι φυσικό είτε νομικό πρόσωπα, θα πρέπει να προσέχεις που βάζεις την υπογραφή σου και θα πρέπει να προσέχεις με τι όρους συνάπτεις τις συμφωνίες σου.
Σε διαφορετική περίπτωση, έχεις την αποκλειστική ευθύνη για τη χασούρα που θα πάρεις... είτε είσαι τράπεζα, είτε είσαι ασφαλιστική εταιρεία, είτε ο θεός ο ίδιος.

Follow me on twitter
.(JavaScript must be enabled to view this email address)
παράδεισος βουλγαρίας (κοκορετσομάνα)
άλλο όμως σε ρώτησε ο φίλος σου και άλλο απαντάς.
σου λέει “εγώ δεν έκανα ζωάρα, για να πλερώνω τα χρέη μου ενώ ο άλλος και ζωάρα έκανε και πιστολιά έριξε και μια χαρά είναι”
δεν τον νοιάζει δηλαδή αν η τράπεζα έφαγε την πιστολιά απλά διαπιστώνει πόσος μαλάκας είναι αυτός που πλερώνει στον παράδεισο του νεοφιλελευθερισμού.
να του πεις του φίλου υπάρχει και το “δεν πληρώνω”
Athens, Greece
Οι κανονες της αγορας ειναι πολλοι απλοι .... πρεπει ο καθε ενας να προσεχει.
οι κανονες της “αγορας ” ειναι πολυ απλοι...live and let die…
παράδεισος βουλγαρίας (κοκορετσομάνα)
οι κανόνες της αγοράς είναι “ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν” γιατί το “ζήσε και άσε και τους άλλους να ζήσουν” απαιτεί σύνθετη σκέψη και ο νεοφιλελευθερισμός δεν τη διαθέτει.
επίσης ακόμη δεν απαντάς. το να προσέχει κάποιος δεν είναι θέμα αγοράς αλλά ανήκει στα κατώτερα επίπεδα των ανθρωπίνων αναγκών.
όμως εδώ μας λες ότι ένας που πρόσεχε τον πίνει (ο πρώτος σου φίλος), ένας που δεν πρόσεχε τον πίνει δίκαια (η τράπεζα)και ένας (ο δεύτερος σου φίλος) που γελάει με το πόσο μαλάκες είναι οι υπόλοιποι (μαζί και η αγορά). και σου ξαναλέω, δεν απαντάς σε αυτό που σε ρωτάει ο πρώτος
παράδεισος βουλγαρίας (κοκορετσομάνα)
θα απαντήσω εγώ για σένα. να πεις του φίλου σου ότι σήμερα το σύστημα έχει ανάγκη την συνέπεια που έδειχνε όλα αυτά τα χρόνια περισσότερο από ποτέ. ποιος θα πληρώσει τα χαράτσια αφού ο δεύτερος δεν έχει μία? θα πρέπει να εξακολουθήσει να είναι συνεπής διότι πρέπει το σύστημα να επιβιώσει. και θα επιβιώσει μόνο ξεζουμίζοντας τον.
προβλέπεται πριν της τελευταίας ρανίδας του αίματος του, να βραβευτεί από τους βρικόλακες που του ήπιαν το αίμα με το παράσημο του μαλάκα. για την πατρίδα ρε γαμώτο
ΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑ
Ψιτ ? Τι σχέση έχει ο φιλελευθερισμός με το γεγονός ότι κάποιος κατά λάθος, από κακή εκτίμηση χάρισε στον γειτονά μου 200.000 ευρώ ?
Τι πρέπει να πω τώρα? πρέπει να αισθανθώ εγώ αδικημένος από την ζωή και το σύστημα (που κανείς δεν μου χάρισε τίποτα) ή απλά να χαρώ που στάθηκε τόσο τυχερός ο γείτονας ? και να λυπηθώ γιά τον κακομοίρη που έκανε λάθος και του τα χάρισε ?
Μερικοί έχουν αυτόν τον επίμονα διαστρευλωτικό τρόπο να βλέπουν τα πράματα και να τα περιγράφουν μεσα από ένα παιδιάστικο παραμορφωτικό πρίσμα που πολλές φορές έχω την αίσθηση ότι είμαι θεατής σε κωμωδία ή θέατρο σκιών καραγκιόζη.
Ευχαριστώ γιά την διακέδαση !
Μιά ματιά στο μέλλον μέσα από το παρελθόν...
από τον αγαπημένο Γεώργιο Π. Μαλούχο
Ηγεσία Vs Λαός
Δύση Vs Ανατολή
Νεοφιλελεύθερα Αμερικανάκια Vs Νεοωθομανικά Χανουμάκια (ήδη τα σίριαλ έχουν γεμίσει τα κανάλια)
ΔΙΑΛΕΧΤΕ !!!
παράδεισος βουλγαρίας (κοκορετσομάνα)
κωστάκη έχεις να ποστάρεις σε τέτοιους ρυθμούς από το μνημόνιο1, δηλαδή κανά 1.5χρόνο. τότε τουλάχιστον μιλούσε και με κάποια επιχειρήματα. τώρα μόνο τρολλάρεις.
σου είπε κανένας πως θα αισθανθείς? χεστήκαμε. ο καισάριος μας είπε για τον φίλο του και έκανε ολόκληρο thread. αλλά δεν απάντησε σε αυτό για το οποίο ξεκίνησε αλλά λέει άλλα ντ’ αλλων.
θα έπρεπε να πει του φίλου του, του μαλάκα που πληρώνει, ότι πρέπει όλοι να είμαστε συνεπής στον κάθε πιθανό και απίθανο φόρο γιατί η πατρίδα τώρα μας έχει ανάγκη.
αλλά για να μην κουράζεσαι θα σου πω ότι και το μνημόνιο2 είναι ευλογία. το λέει ο στούπας, το λέει ο γιωργομπιλίνης και όλοι οι σοβαροί αναλυτές.
Athens, Greece
@spyridoula
Μπορεις σε παρακαλω να μου γραψεις μια δικη σου αναληση των πραγματων να την ανεβασω και να κανω σχολια;;
@spyridoula: Όποτε δε σου αρέσει κάτι πετάς και τη λεξούλα “νεοφιλελεύθερο” για να το μουτζουρώσεις; Ή μάλλον, ορθότερα, για να λερώσεις τον φιλελευθερισμό συσχετίζοντάς τον με κάτι το απεχθές (γνωστό, παλιό προπαγανδιστικό κόλπο). Μάθε όμως (που σίγουρα το ξέρεις αλλά το κρύβεις) ότι στις ΗΠΑ ήταν και είναι οι “ακραίοι φιλελεύθεροι” που εναντιώθηκαν στα bailouts τραπεζών, δανειζομένων, κλπ.
Και αυτό αποδεικνύει κάτι που εκτιμώ στον Καισάριο και τον διαβάζω ακόμη και αν ενίοτε διαφωνώ μαζί του: Δεν προσεγγίζει τα θέματα “ιδεολογικά” αλλά πρακτικά και -στο μέτρο των γνώσεών του για κάθε ένα θέμα- ορθολογικά.
παράδεισος βουλγαρίας (κοκορετσομάνα)
σύντροφε γιώργο τα πράγματα δεν χρειάζονται ανάλυση διότι είναι φως φανάρι. ο πρώτος θα πρέπει να συνεχίσει να είναι συνεπής διότι το σύστημα θα βαρέσει οριστικό κανόνι. αυτός το κρατάει σε λειτουργία (έστω και στην εντατική). πες του να σφίξει λίγο ακόμη τα δόντια. τα καλύτερα έρχονται.
@mantz
μήπως είσαι ο 2ος φίλος του?
Μάλιστα...
Δηλαδή όταν σε ένα καφέ ο ιδιοκτήτης κερνάει μερικούς καφέδες, τότε αυτομάτως οι υπόλοιποι πελάτες που πληρώνουν κανονικά τους καφέδες τους στην συμφωνημένη τιμή είναι μαλάκες και πληρώνουν γιά να μην βαρέσει κανόνι το αφεντικό από τα πολλά κεράσματα spyridoula ?
Συνέχισε να με διασκεδάζεις :-D
Τώρα γιά το μνημόνιο 2, έχω να πώ ότι συμφωνώ, αλλά ακόμη λέω και γράφω σε κάθε ευκαιρία ότι τελικά θα αποτύχει.
Υπάρχει κάποια αντίφαση σε αυτά που λέω ?????
Σκέψου όσο θέλεις, σε διαβεβαιώ ότι δεν υπάρχει καμμία αντίφαση.
ΤΟ ΜΗΝΟΜΝΙΟ 2 ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΩΣΤΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΧΤΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΤΕΛΙΚΑ ΘΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙ.
Με τον ιδιο τρόπο ακριβώς με το οποίο
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ ΓΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΖΗΣΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΤΕΛΙΚΑ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ !
Είναι αντιφατικό να επιδιώκει διαρκώς κάποιος να ζήσει όταν γνωρίζει οτι στο τέλος θα πεθάνει ?
Είναι φανερό οτι δεν υπάρχει αντίφαση, ακόμη είναι φανερό ότι υποπολιτισμοί όπως ο νεοελληνικός αδυνατούν να αντιληφθούν το θέμα και γι αυτό αρνούντε να ζήσουν...και θεωρούν την ζωή κοροϊδία, ψέμα και άλλα τέτοια (τα υπόλοιπα θα στα πεί ο Ράμφος)
παράδεισος βουλγαρίας (κοκορετσομάνα)
don’t worry comrade george, δεν θέλω άγχος. στον σουρεαλιστικό παράδεισο του υπαρκτού νεοφιλελευθερισμού που ζούμε όλοι χάνουν, ακόμη και ο θεός, εκτός από τις τράπεζες. και άμα ζοριστούν, και τις σώζει και το κράτος αμά λάχει και τ’ αφεντικά που έχουν το μαγαζί μένουν τα ίδια άμα λάχει επί δύο. μπεεεεεεεεεεεεεε
παράδεισος βουλγαρίας (κοκορετσομάνα)
εσύ τραγούδα μόνος σου. αντιπαραβάλεις το μνημόνιο με το θαύμα της ζωής.
άντε και συγγραφέας της βιογραφίας του γιωργομπιλίνη ο οποίος κρατάει το κρασοπότηρο επειδή το άγαλμα της ελευθερίας κρατάει φλόγα. τόσο πετυχημένη είναι η αντιπαραβολή σου.
@spyridoula
Η ζωή δεν είναι καταγεγραμμένη ως “θαύμα” στο νεοελληνικό υποσυνείδητο, και δυσπιστώ έντονα όταν εσύ γράφεις ότι η άποψή σου είναι οτι η ζωή είναι θαύμα, γιατί δεν ταιριάζει αυτή η θέση με τις υπόλοιπες που παραθέτεις.
Θαύμα γιά τους νεοέλληνες είναι η ανάσταση ! γιατί χωρίς αυτήν χάνει το νόημά της και το περιεχόμενό της η ζωή.
Δεν έχει παρά να δεί κανείς πως αποτυπώνετε το νεοελληνικό συλλογικό υποσυνειδητο σε επιτυχημένα λαικά τραγούδια, είμαι σίγουρος ότι με τους παρακάτω στίχους έχεις χορέψει έχεις χαρεί και έχεις συμφωνήσει.
ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ - ΨΕΥΤΙΚΟΣ ΝΤΟΥΝΙΑΣ
Βαμβακάρης-Όσοι έχουνε πολλά λεφτά
Στέλιος Καζαντζίδης - Το τελευταίο βράδυ μου
Αλλωστε ο θεμελιώδης λόγος γιά τον οποίο δεν γίνετε να υπάρξει ενα φαινόμενο όπως ο Steve Jobs στην ελλάδα βρίσκετε στο ότι η υποκουλτούρα δεν το επιτρέπει γιατί διαρκώς ρωτάει “μαζί σου θα τα πάρεις ?” (προκαλώ τον οποιονδήποτε να γράψει ένα αφηρημένο CV γι’ αυτόν και να μου βρεί έστω και έναν νεοέλληνα που θα δεχονταν να ζήση αυτήν την ζωή)
Ναι η ζωή είναι ένα θαύμα συμφωνώ (άλλωστε και ανεξάρτητα από αυτό και το μνημόνιο θαύμα είναι υπό την έννοια του ότι δεν έχει ξαναγίνει κάτι παρόμοιο με τέτοιο εύρος σε άλλη χώρα μεταπολεμικά), αλλά όταν εσύ μας λές οτι η ζωή είναι θαύμα τότε έγω μπορώ να λέω ότι μας δουλεύεις !!! ( και αυτό κράτα το)
Το ενδιαφέρον σημείο της αντιπαραβολής, βρίσκετε στο τέλος και την αποτυχία, το μύνημα είναι ότι είναι σωστό να αγωνίζεσε γιά κάτι που είναι εκ των προτέρων χαμένο, δεν κρίνοντε οι δράσεις από το τέλος αλλά κρίνοντε στο τέλος από την διάρκειά τους, από το μέγεθός τους καί από την εντύπωση που αφήνουν στις μνήμες μας και στις ζωές των απογόνων.Το μύνημα δηλαδή (ξανά μανά) είναι ότι το επιχείρημα “απορίπτω το μνημόνιο γιατί θα αποτύχει” είναι εντελώς άστοχο (τα πάντα στο τέλος τέλος τέλος αποτυγχάνουν οπότε ή τα ξεχνάμε ή τα διορθώνουμε τα αλλάζουμε)