Τι σημαίνει ευρωπαϊκός σοσιαλισμός; | Market-talk.net
Index | US Snapshot | Contrarian Index | Economic Charts | Economic Calendar | Archives | News | Forum | The Score

Τελευταία σχόλια άρθρων
Γιώργος Καισάριος@ Μια διαφορετική δημόσια τηλεόραση (18/06/2013 11:53am)
liberal@ The dollar liquidity time bomb (19/05/2013 22:23pm)
liberal@ The dollar liquidity time bomb (19/05/2013 22:18pm)
Perseus@ Σχολιασμός σχολίου ... (15/03/2013 07:59am)

| E-mail | Print



Thu, November 08, 2012 - 02:39 pm

Τι σημαίνει ευρωπαϊκός σοσιαλισμός;

Ο σοσιαλισμός είναι πάγια εδραιωμένος στο DNA της Ευρώπης. Η ιδέα ότι το κράτος θα πρέπει να έχει λόγο στη διαχείριση της οικονομίας, δεν είναι μόνο πάγια εδραιωμένη αντίληψη των πολιτικών, είναι και πολλών ψηφοφόρων.

Σοσιαλισμός κατά την ευρωπαϊκή αντίληψη, σημαίνει να πληρώνει ο φορολογούμενος για λάθη της διοίκησης, διότι θα πρέπει να πληρωθούν οι πιστωτές.

Πιστέψτε το ή όχι, αυτή είναι η ουσιαστική διαφορά μεταξύ του ευρωπαϊκού σοσιαλισμού και του καθαρόαιμου καπιταλισμού των ΗΠΑ.

Ας πάρουμε παράδειγμα την πιο πρόσφατη κρίση που έχει ξεσπάσει στην Γαλλία στον όμιλο Peugeot-Citroën. Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα πρέπει να απολύσει 10.000 εργαζόμενους και σηκώθηκε η τρίχα των πολιτικών!!! Τελικά μάλλον το νούμερο θα μειωθεί στους 7.000 εργαζόμενους.

Προσοχή όμως, διότι μια αρμάδα από τράπεζες (σε μεγάλο ποσοστό όπου το κράτος έχει μερίδιο) θα ανανεώσουν με κάλους όρους 11,5 δισ. ευρώ σε δάνεια του ομίλου, για να μπορούν να πληρωθούν οι παλαιοί πιστωτές και το ίδιο το γαλλικό κράτος θα προσφέρει 7 δισ. ευρώ σε εγγυήσεις στην Banque PSA Finance (τον χρηματοδοτικό βραχίωνα του ομίλου), για να μπορεί να εκδίδει ομόλογα με αξιολόγηση ΑΑΑ.

Αν και δεν μπορούσα να βρω έναν ισολογισμό της εταιρείας στο site της (και όποιος τον βρει στα αγγλικά να μου στείλει το link), ο προηγούμενος ισολογισμός που είδα στο yahoo δεν είναι ό,τι καλύτερο. Πολύ χονδρικά να σας πω, μου θυμίζει την GM.

Και δεν είναι μόνο ο ισολογισμός που μου θυμίζει την GM, μου το θυμίζει και το διάγραμμα:


Το πρόβλημα με τον όμιλο έχει κυρίως να κάνει με το γεγονός ότι τα πράγματα στην Ευρώπη πάνε άσχημα. Ενδεικτικά οι πωλήσεις στην Ευρώπη έπεσαν κατά 14% από πέρσι το ίδιο τρίμηνο. Στην Ρωσία βέβαια αυξήθηκαν κατά 10%, αλλά οι πωλήσεις στην Ρωσία είναι 1/30 από ό,τι κάνει ο όμιλος στην Ευρώπη. Επίσης 15% έπεσαν στην Λατινική Αμερική και αυξήθηκαν κατά 10% στον υπόλοιπο κόσμο, αλλά οι αυξημένες πωλήσεις στον υπόλοιπο κόσμο είναι μικρές συγκριτικά με την μείωση στην Ευρώπη.

Έτσι λοιπόν ο Γάλλος φορολογούμενος θα κληθεί να παράσχει εγγυήσεις σε έναν όμιλο που μάλλον δεν θα τα καταφέρει να αντέξει τη λαίλαπα του ευρωπαϊκού αποπληθωρισμού που πλησιάζει (λέω εγώ).

Τώρα σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, όταν η GM έδειχνε ότι δεν θα τα καταφέρει, τα όποια λεφτά έβαλε η αμερικανική κυβέρνηση τα έβαλε σε μορφή κεφαλαίου και όχι σε πιστώσεις. Η διαφορά είναι ότι το κεφάλαιο δεν αποπληρώνεται αλλά μένει μόνιμα στην εταιρεία. Επίσης σημαίνει ότι ο φορολογουμένος έχει την ιδιοκτησία για το κεφάλαιο που έβαλε.

Το αποτελέσματα αυτού είναι ότι μειώνεται η μόχλευση και κατ΄ επέκταση οι υποχρεώσεις της εταιρείας που επιτρέπει την ομαλή λειτουργία της. Διότι στην τελική, αν έχεις λιγότερες υποχρεώσεις και περισσότερο κεφάλαιο, είσαι πιο βιώσιμος.

Επίσης το πτωχευτικό δικαστήριο έκανε γενική καπιταλιστική κάθαρση σε πιστωτές, μετόχους και ομολογιούχους, όπου κυριολεκτικά τους είπε, κύριοι παίξατε και χάσατε. Μετά από αυτή την αναδιάρθρωση λοιπόν, σήμερα η GM θα έλεγα τα πάει καλά. Διαβάστε: Όπως η General Motors έτσι και η Ελλάδα;

Οι ΗΠΑ έχουν επιδείξει παρόμοια συμπεριφορά απέναντι σε τράπεζες που έχουν πέσει έξω. Όπως έχουμε ξαναπεί, έχουν ρευστοποιηθεί περίπου 400 τράπεζες τα τελευταία 2-3 χρόνια σε αυτή την κρίση (ρευστοποίηση νοώντας κρατικοποίηση και μεταπώληση σε ένα Σαββατοκύριακο).

Ο ευρωπαϊκός σοσιαλισμού όμως δεν είναι βιώσιμος, διότι ο ισολογισμός αυτού δεν είναι βιώσιμος. Περιέχει πολλές πιστώσεις και λίγο κεφάλαιο αγαπητέ αναγνώστη, όπως οι ελληνικές τράπεζες.

Υπάρχουν όμως όρια στο πόσα λεφτά μπορείς να πάρεις από τους φορολογούμενους πριν αυτά τελειώσουν, είπε κάποτε η θρυλική Margaret Thatcher. Και έχω την αίσθηση ότι αυτό θα το ανακαλύψει πολύ σύντομα η Γαλλία, όταν το χρέος της ξεπεράσει το 100% του ΑΕΠ στα επόμενα 2 χρόνια.

Όχι ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν ανάλογα προβλήματα, αλλά εκεί τουλάχιστον είναι πιο ειλικρινείς με τους εαυτούς τους και παραδέχονται τα προβλήματα και κοιτάνε να βρουν λύσεις. Και οι λύσεις εκεί είναι στα πλαίσια της αγοράς, με μοναδική εξαίρεση να υπάρχει συστημικό ζήτημα, αλλά σε καμία περίπτωση οι μέτοχοι και ομολογιούχου δεν την βγάζουν καθαρή.
Η κατάληξη είναι ότι ο Ευρωπαϊκός Σοσιαλισμός είναι πιο αναποτελεσματικός, διότι είναι πιο μοχλευμένος και επειδή βασίζεται πάνω στον κανόνα ότι δεν μπορούν να παρθούν χασούρες, διότι πρέπει να πληρωθούν οι πιστωτές (το ευρωπαϊκό φεουδαρχικό κεφάλαιο που έχουμε πει. Διαβάστε: Η φεουδαρχική νοοτροπία στην Ευρώπη.

Και μόνο όταν γίνει πολιτική αναδιάρθρωση στην Ευρώπη και αναδιαρθρωθεί ο σοσιαλισμός και γίνει καπιταλισμός, μόνο τότε θα πάει μπροστά η Ευρώπη όλη μαζί. Μέχρι τότε, έχουμε ακόμα να τραβήξουμε σοσιαλιστικό λούκι.


Γιώργος Καισάριος

george-croped.jpg


Follow me on twitter


.(JavaScript must be enabled to view this email address)



Please like us of facebook here



Links : Financial Blogs & News | Subscribe to Market-talk by Email |

I love hairmania Club
Loading...

Για να αφήστε σχόλιο, κάντε log in η καινούργια εγγραφή
Σχόλια αναγνωστών ( 3 )
thanos
Nov 08 2012 10:42 pm

Δεν νομίζω ότι έχεις δίκιο εδώ. Η GM και η Chrysler δεν είχαν απλώς προβλήματα, χρεωκόπησαν κανονικά και με το νόμο μετά από συνεχείς ζημίες επί σειρά ετών. Πήραν κι αυτές κρατική βοήθεια (συνολικά ~$80 δις) για να γίνει αναδιοργάνωση κι όχι ρευστοποίηση που το πιθανότερο θα συνέβαινε αν δεν υπήρχε η κρατική παρέμβαση.
Και δεν την πήραν μόνο ως equity αλλά και σε κρατικά δάνεια με επιτόκια μάλιστα 7% (σε χρεωκοπημένες εταιρείες υποτίθεται), ο CEO της Fiat που συγχωνεύθηκε με την Chrysler τα είχε χαρακτηρίσει “τοκογλυφικά”. Γι’αυτό κι έσπευσαν να τα αποπληρώσουν πολύ νωρίτερα απ’την λήξη τους (με τα άλλα κρατικά λεφτά που πήραν βέβαια) για να γλυτώσουν τα επιτόκια.
Αλλά και το equity που πήρε το κράτος π.χ. στην GM με την μερίδα του λέοντος της βοήθειας, πιστεύεις ότι πρόκειται να το πάρει όλο πίσω; Για να γίνει αυτό θα πρέπει απ’ό,τι λένε να πουλήσει στα ~$53/μετ. όταν τώρα είναι στα ~$25 (μέρισμα δεν εισπράττει ούτως ή άλλως). Κι ακόμα είναι αμφίβολο αν θα μπορέσει τελικά να επιβιώσει υπο τη σημερινή μορφή πόσο μάλλον αν και πότε να υπερδιπλασιάσει την μετοχή της. Ήδη η ζημία για το δημόσιο υπολογίζεται στα ~25δις αν πουλούσε τώρα.
Άρα λοιπόν κι εκεί μεγάλο κόστος για τον φορολογούμενο υπήρξε και με αμφίβολα αποτελέσματα. Αλλά φυσικά υπάρχουν πολιτικές παράμετροι που καθορίζουν τέτοιες αποφάσεις, η ανεργία, το lobbying της εταιρείας, του συνδικάτου UAW που πήρε και το καλύτερο ντηλ εις βάρος μάλιστα των άλλων πιστωτών (δες εδώ) και τώρα φυσικά ψήφισαν Ομπάμα.
Πάντως λύση της αγοράς δεν ήταν.

thanos
Nov 08 2012 10:48 pm

Άλλωστε αν το δεις απ’την σκοπιά των φορολογουμένων, σαν επένδυση των χρημάτων τους, το να δώσεις δάνειο είναι καλύτερο από το να πάρεις equity. Εκτός που έχεις καλύτερη απόδοση στο κεφάλαιό σου, έχεις και προτεραιότητα έναντι των μετόχων σε περίπτωση αποτυχίας και ρευστοποίησης.
Είναι βέβαια κάπως χειρότερο για την εταιρεία γιατί όπως λες αυξάνει την μόχλευσή της, αλλά αν η εταιρία έχει όντως προοπτική να ορθοποδήσει θα πρέπει να μπορεί να την μειώσει σε βάθος χρόνου. Αν τελικά αποδειχθεί ότι δεν έχει τέτοια προοπτική, τότε καλύτερα να’σαι πιστωτής παρά μέτοχός της.
Γιατί λοιπόν είναι “σοσιαλισμός” αυτό ενώ το άλλο “καπιταλισμός”; Μάλλον σκληρότερο καπιταλισμό θα το’λεγες, όχι σοσιαλισμό. Άλλο θέμα αν είναι υπερβολικά σκληρός και αν θα’ταν καλύτερο να δίνεται μεγαλύτερη επιείκια στην επιχείρηση, αυτό να το συζητήσουμε.
Νομίζω η εμπειρία σου στις ΗΠΑ σε έχει επηρεάσει ως προς τι θεωρείς “καθαρόαιμο” καπιταλισμό, ενώ αν το δεις στεγνά μάλλον το βλέπεις ακριβώς αντίστροφα απ’ό,τι είναι. grin

thanos
Nov 08 2012 10:55 pm

Αυτό φαίνεται και σε κάτι άλλο που λες συχνά, “χρέη που δεν μπορούν να πληρωθούν δεν θα πληρωθούν”. Καταλαβαίνω εσύ μια ποια έννοια το λες, αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν είναι αυτή με την οποία το εισπράττουν οι περισσότεροι εδώ στο Ελλάντα. Εδώ το καταλαβαίνουν ως παραλλαγή του “Δεν πληρώνω”.
Γιατί τι θα πει εντέλει “δεν μπορούν” και ποιος το κρίνει; Κι αν όντως δεν μπορούν μεν τώρα, αλλά μπορούν μετά από λίγο, δεν θα πρέπει να πληρωθούν διότι θα έχουν διαγραφεί; Και το moral hazard πού πάει, δεν παίζει κανένα ρόλο;
Άλλο θέμα να γίνει ύστερα από συμφωνία μια μερική διαγραφή κι άλλο “δεν πληρώνω”.

Σου δίνω ένα σπίτι για 3 χρόνια και μου πληρώνεις ενοίκιο. Στο τέλος της σύμβασης υποχρεούσαι να μου δώσεις πίσω το σπίτι; Ή δεν υποχρεούσαι επειδή ανέλαβα κι εγώ ρίσκο βάζοντας σε μέσα και μπορεί π.χ. να το ανατινάξεις; Αλλά τότε πού πάνε τότε τα δικαιώματα ιδιοκτησίας μου στο σπίτι; Είναι καπιταλισμός αυτό; Δηλαδή αν μετά τα 3 χρόνια απαιτήσω να πάρω πίσω το σπίτι όπως το έδωσα, αυτό είναι φεουδαρχία;
Η λογική που λες, που ευνοεί τον χρεώστη εις βάρος του πιστωτή, μπορεί μεν να ενθαρρύνει μεγαλύτερη ανάληψη ρίσκου, αλλά ενθαρρύνει και περισσότερες και μεγαλύτερες φούσκες. Κι αυτά που ζούμε τώρα είναι οι μακρινές συνέπειες του σκασίματος μιας τέτοιας τεράστιας φούσκας στις ΗΠΑ που λόγω και του ρόλου του δολαρίου διαχύθηκε παγκόσμια.
Αλλά δεν είναι καθαρόαιμος καπιταλισμός οι φούσκες ούτε νόμοι και πολιτικές που τις ευνοούν.