The Bottom Line | Market-talk.net
Index | US Snapshot | Contrarian Index | Economic Charts | Economic Calendar | Archives | News | Forum | The Score

Τελευταία σχόλια άρθρων
Γιώργος Καισάριος@ Μια διαφορετική δημόσια τηλεόραση (18/06/2013 11:53am)
liberal@ The dollar liquidity time bomb (19/05/2013 22:23pm)
liberal@ The dollar liquidity time bomb (19/05/2013 22:18pm)

| E-mail | Print



Mon, June 02, 2003 - 10:38 pm

The Bottom Line

Σήμερα το πρωί πήγα στην γενική αστυνομική διεύθυνση δυτικών προαστίων στο Αιγάλεω τμήμα αλλοδαπών. Όχι για μένα, αλλά για την σύζυγο μου. Επιτέλους μετά από 7 χρόνια έγινε ελληνίδα υπήκοος.

Το κτίριο όπου στεγάζετε η αστυνομική διεύθυνση, σαν όλα τα δημόσια κτίρια δεν ήταν προορισμένο για τον σκοπό αυτό. Όλες οι δημόσιες υπηρεσίες θυμίζουν διαμερίσματα που απλά έχουν μετατραπεί σε υπηρεσίες. Επειδή δεν υπάρχει οργάνωση και σχεδιασμός, τα πάντα σε αυτή τη χώρα στεγάζονται όπου μπορούν. Και βέβαια όλα τα κτίρια όπου στεγάζονται οι διάφορες υπηρεσίες είναι βρώμικα, κακόγουστα και πάνω από όλα είναι δυσλειτουργικά.

Δίπλα ακριβώς από την αίθουσα όπου περίμενα ήταν το τμήμα ασύλου. Ο αστυνόμος με ρώτησε αν περίμενα στη σειρά. Όταν κατάλαβε ότι ήμουν Έλληνας μου λέει χαριτολογώντας “όχι όχι, εσύ δεν είσαι κούρδος”. Τελικά ήρθε η σειρά και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τελείωσε η υπόθεση για την οποία πήγα εκεί. Καθώς ήμουν έτοιμος να φύγω, κοιτάω στο διπλανό γραφείο και βλέπω έναν υπολογιστή που δεν μπορούσα να καταλάβω τι μάρκα ήταν. Καθώς λοιπόν πλησιάζω πιο κοντά έπαθα κυριολεκτικά σοκ. Ο υπολογιστής που χρησιμοποιείτε είναι περίπου 15 ετών. Τον θυμάμαι από τα πανεπιστημιακά μου χρόνια [1986-1990]. Μάλιστα δε, καθώς έβαζε δεδομένα, έβλεπε κανείς το πόσο αργό ήταν το σάρωμα της οθόνης.

Δεν πίστευα στα μάτια μου. Αναρωτήθηκα πως είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα τέτοια μηχανήματα. Σίγουρα δεν έχουν τρόπο επέκτασης και σίγουρα δεν υπάρχει λογισμικό για τέτοιους υπολογιστές πια. Στο διπλανό ακριβώς γραφείο ανακάλυψα κάτι ακόμα πιο συναρπαστικό.

Ο πρώτος υπολογιστής που αγόρασα ήταν ένας Macintosh Plus με 1 Meg εσωτερική μνήμη - αυτό ήταν το 1986. Τον έχω ακόμα για συναισθηματικούς λόγους. Που ξέρεις μπορεί σε μερικά χρόνια να είναι συλλεκτικό κομμάτι και να αξίζει και κάτι. Μάλιστα λειτουργεί άψογα μέχρι σήμερα. Δεν τον χρησιμοποιώ, απλά τον έχω βάλει στην αποθήκη με ορισμένα άλλα πράγματα από την πανεπιστημιακή μου εποχή.

Στο διπλανό γραφείο λοιπόν βλέπω από λίγο μακριά έναν υπολογιστή. Λέω μέσα μου “αυτό μοιάζει σαν ένα Mac”. Πράγματι πλησιάζω τον αστυνομικό που έβαζε δεδομένα, κοιτάζω από κοντά και προς μεγάλη μου έκπληξη ανακαλύπτω ότι είναι ένας Macintosh της σειράς LC. Έμεινα έκπληκτος! Είχα να δω τέτοιο υπολογιστή τουλάχιστον 10 χρόνια. Μάλιστα αναρωτήθηκα μέσα μου πως είναι δυνατόν ακόμα να λειτουργεί [η Apple ήταν πάντα η αγαπημένη μου εταιρεία]. Αρχίζοντας την κουβέντα με τον αστυνομικό μου λέει ότι πράγματι είναι πολύ καλός υπολογιστής και ότι ακόμα και σήμερα βγάζει πολύ δουλειά – δίχως βέβαια να έχει ιδέα τι υπολογιστής είναι η πόσο παλαιός είναι. Έπιασα λίγο το ποντίκι στα χέρια μου και πήγα να δω τη πρόγραμμα βάσης δεδομένων χρησιμοποιούσε. Έπεσα από τα σύννεφα! Το λογισμικό ήταν D-BASE III. Τώρα μιλάμε ότι όχι μόνο δεν υπάρχει αυτό το λογισμό και να θέλεις να το βρεις [ειδικά για τα Apple] αλλά ποιος είναι αυτός που προγραμματίζει ακόμα σε ένα τέτοιο περιβάλλων; Και καλά ο τοπικός υπολογιστής, τα κεντρικά άραγε τι χρησιμοποιούν; Δεν έχουν άραγε Oracle η Sequel Server η κάποια άλλη πιο εξελιγμένη βάση δεδομένων; Είναι δυνατόν σήμερα να χρησιμοποιείται τόσο απαρχαιωμένη τεχνολογία; Και όμως είναι!

Γεννάται το ερώτημα - μπορεί η αστυνομική υπηρεσία να κάνει την δουλειά της με τέτοια απαρχαιωμένο εξοπλισμό; Προτού απαντήσω ρωτήστε τους εαυτούς το εξής. Μπορεί μια οικογένεια να ζήσει με € 500 τον μήνα αντί με € 1500; Η απάντηση είναι ότι μπορεί να ζήση, το ερώτημα όμως είναι τι ζωή θα κάνει. Όταν επιβληθεί μια κατάσταση, ο άνθρωπος βρίσκει τους τρόπους να επιβιώνει. Άλλο είναι επιβίωση όμως και άλλο να ζεις. Είναι προφανές ότι μια οικογένεια επιβιώνει με € 500…δεν ζει. Υπάρχει μεγάλη διαφορά.

Γυρνώντας στο παράδειγμα της αστυνομικής διεύθυνσης – μπορεί μεν φαινομενικά να κάνουν τα απαραίτητα με αυτό τον απαρχαιωμένο εξοπλισμό, αλλά σίγουρα δεν φτάνει για να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους όπως πρέπει. Αυτό όπως καταλαβαίνετε έχει το ανάλογο κόστος. Κόστος παραγωγικότητας, κόστος συντηρήσεις, κόστος ταχείας επεξεργασίας. Όλα αυτά στο τέλος της ημέρας τα πληρώνουμε επειδή η αστυνομία δεν αντιλαμβάνεται την ανάγκη να έχει σύγχρονο εξοπλισμό. Βέβαια ας μην τα ρίχνουμε στην αστυνομία, φαντάζομαι θα έχουν γίνει συστάσεις για ανανέωση εξοπλισμού, αλλά δεν υπάρχουν λεφτά. Και λεφτά δεν υπάρχουν διότι οι γραφειοκράτες ξοδεύουν το 12.5% του ΑΕΠ σε συντάξεις, αντί σε κάτι παραγωγικό…όπως είναι καινούργιοι υπολογιστές. Στο τέλος της ημέρας όμως όλα πληρώνονται.

Ας πάρουμε παράδειγμα το απαρχαιωμένο σύστημα της έκδοσης ταυτοτήτων. Όλα γίνονται με το χέρι, και χρειάζεται τουλάχιστον 6 μήνες για να παραλάβεις την ταυτότητα σου. Οι λόγοι είναι απλά ότι τίποτα δεν είναι μηχανογραφημένο, συστήματα καταγραφής δεν υπάρχουν και ο μέσος αστυφύλακας δεν έχει τις βασικές έστω γνώσεις να μπορεί να ανοίξει και να κλείσε έναν υπολογιστή.

Πρόσφατα ένας φίλος από την Βουλγαρία μου έδειξε την βουλγαρική ταυτότητα του και την άδεια οδηγήσεως του. Βασικά είναι από πλαστικό διαστάσεις πιστωτικής κάρτας, όχι τόσο σκληρή, και έχει πάνω την φωτογραφία του τραβηγμένη από ψηφιακή μηχανή των αρμοδίων αρχών. Την πήρε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, και όλα τα στοιχεία είναι αποθηκευμένα σε έναν κεντρικό υπολογιστή μαζί με την φωτογραφία του. Ο αριθμός ταυτότητας δεν αλλάζει ποτέ. Είναι μοναδικός και ανήκει πάντα σε αυτόν…όσες φορές και να χάσει την ταυτότητα. Δεν μπορεί κάποιος ούτε να την πλαστογραφήσει, ούτε να την αναπαράγει. Αυτό και μόνο το γεγονός θα γλίτωνε και κόπο και χρόνο αν υπήρχε στην Ελλάδα. Που όμως μυαλό για τέτοια πράγματα.

Δεν ξέρω για σας, αλλά στο Περιστέρι που μένω, δεν υπάρχουν γραμματοκιβώτια. Δεν υπάρχει δηλαδή κάπου να ρίξω ένα γράμμα. Για να ρίξω το γράμμα θα πρέπει να πάω στο ταχυδρομείο της περιοχής και να περιμένω στη ουρά. Λόγου αυτού του γεγονός, ουσιαστικά έχω σταματήσει να στέλνω γράμματα. Στην Αγγλία αντιθέτως, γραμματοκιβώτια για να ρίξεις την αλληλογραφία σου υπάρχουν παντού. Και η αλληλογραφία εκεί είναι Next Day Delivery! Τώρα η Αγγλία είναι μια μοναδική περίπτωση, και δεν κολλάω στην παράδοση την επόμενη μέρα. Κολλάω όμως στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν γραμματοκιβώτια για να ρίξω τα γράμματα μου. Υπάρχει άραγε άλλη χώρα στον κόσμο όπου για να ρίξεις ένα γράμμα πρέπει να πας στο ταχυδρομείο;

Και αυτό έχει το κόστος του. Φαντάζομαι, αντί να έχουν πολλά ταχυδρομεία, θα μπορούσαν να έχουν περισσότερα γραμματοκιβώτια σε κάθε περιοχή. Αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα να πέσει το κόστος, και παράλληλα θα με γλίτωνε από το να πηγαίνω στο ταχυδρομείο να ρίξω τα γράμματα μου…και να χάνω την πολύτιμη ώρα μου. Το γεγονός ότι δεν έχουμε εξελιγμένα ταχυδρομεία έχει και αυτό το κόστος του. Κόστος παραγωγικότητας, κόστος στις επιχειρήσεις και κόστος στην τιμή του γραμματόσημου. Όλα αυτά στο τέλος της ημέρας μαζεύονται και όλα είναι εις βάρος της οικονομίας μας, της παραγωγικής μας ικανότητας και του εισόδημα μας. Και σαν τα προηγούμενο παράδειγμα, ταχυδρομείο έχουμε μεν, τι επίπεδο είναι δε; Ικανοποιεί τις ανάγκες της χώρας και της βιομηχανίας; Αμφιβάλω.

Κατάληξη

Η κατάληξη είναι ότι η σημερινή εποχή δεν είναι όπως ήταν πριν από 40 χρόνια. Η Ελλάδα όχι μόνο έχει μείνει πίσω από άποψης τεχνολογίας, αλλά ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι έχουμε μείνει πίσω από άποψης νοοτροπίας. Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς ότι στον τομέα έρευνας και ανάπτυξης δεν είμαστε καν στον Ευρωπαϊκό χάρτη. Πως μπορεί κανείς να δικαιολογήσει ότι έχουμε την χαμηλότερη διείσδυση σε χρήστες διαδυκτίου στις χώρες του ΟΟΣΑ. Είναι ατελείωτα τα αρνητικά ρεκόρ που έχει η χώρα μας.

Όλα αυτά έχουν κόστος. Το κόστος αυτό στο τέλος της ημέρας το σηκώνει η οικονομία, το δημόσιο χρέος και προπάντων το εισόδημα του μέσου Έλληνα πολίτη. Σημειώστε αυτό, η Βουλγαρία σε πέντε χρόνια από τώρα θα είναι πολύ πιο μπροστά από μας σε σχεδόν τα πάντα που έχουν να κάνουν με προηγουμένη τεχνολογία. Αυτή η υπέροχη θα τους βοηθήσει να υπερέχουν σε σχέση με εμάς σε πολλούς τομείς. Ενώ εμείς θα προσπαθούμε ακόμα να εισπράξουμε επιδοτήσεις από το βαμβάκι, αυτοί θα έχουν υψηλές αμειβόμενες θέσεις εργασίας, χαμηλή ανεργία, και μια παραγωγική δημόσια διοίκηση, που στο τέλος θα τους βοηθήσει να φτιάξουν τον ιδιωτικό τομέα.

Όλα πληρώνονται στο τέλος της ημέρας, και όλα πληρώνονται σε αυτή τη ζωή. Τίποτα δεν μένει ανεξόφλητο. Δυστυχώς για μας, όλες οι προσπάθειες της ιδιωτικής οικονομίας είναι κατά αυτής. Οι γραφειοκράτες δεν αντιλαμβάνονται ότι ζούμε στον εικοστό αιώνα. Το κατά πόσο λειτουργεί παραγωγικά και αποτελεσματικά ο δημόσιος τομέας, κρίνει την παραγωγικότητα και την αποτελεσματικότητα του ιδιωτικού τομέα. Τα ταχυδρομεία, η αστυνομία και μέχρι και η έκδοση ταυτότητας έχουν σημασία στην αποτελεσματικότητας της οικονομίας. Δυστυχώς για μας, κανείς δεν ενδιαφέρετε. Και ναι μεν μπορεί να έχουμε στρώματα λίπους ακόμα από την εποχή των παχιών αγελάδων (1981-1999), αλλά αυτό το λίπος αγαπητέ φορολογούμενε πολίτη τελειώνει. Και αν δεν ξυπνήσουμε από τον βαθύ ύπνο της ωραίας κοιμωμενης, οι γειτονικές χώρες θα μας φάνε λάχανο [οικονομικά πάντα] σε μερικά χρόνια από τώρα. Και όταν γίνει αυτό, φαντάζομαι ότι οι γραφειοκράτες θα βρουν κάποια χαζή δικαιολογία για άλλη μια φορά να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Και αυτό κύριες και κύριοι είναι The Bottom Line.


Γιώργος Καισάριος

george-croped.jpg


Follow me on twitter


.(JavaScript must be enabled to view this email address)



Please like us of facebook here



Links : Financial Blogs & News | Subscribe to Market-talk by Email |

I love hairmania Club
Loading...

Για να αφήστε σχόλιο, κάντε log in η καινούργια εγγραφή

Commenting is not available in this weblog entry.